Lid van de Nederlandse Jeu des boules bond

 

Heerlijke oliebollen

Huug Tielemans

Netty Veth en Arie Imthorn, toch al jaren lid van onze club, waren nog nooit op de Nieuwjaarsreceptie geweest. Maar Netty zei me de dag daarna: “Volgend jaar ga ik zeker weer, want het was zó gezellig en de oliebollen waren zó lekker!”.

Reden voor mij om Joke en Wim Wubbe te vragen naar hun hobby. Joke nam het woord en vertelde dat Jan van Vliet na het overlijden van Piet Muller, die altijd samen met zijn vrouw de oliebollen bakte, op zoek was geweest naar vakkundige opvolgers. Wim Roelofs bood zich aan als hulpje, want bakken kon hij niet. Maar Wim Wubbe leek het wel wat. Als jongen had hij nog op de banketbakkerschool gezeten en had hij een tijdje in een bakkerij gewerkt. Daarna is hij vrachtwagenchauffeur geworden, maar als chauffeur bak je geen oliebollen. Ook fungeerde Wim 30 jaar als koster in de parochie in Bennebroek., in die functie steek je de kaarsen aan, maar bak je geen oliebollen. Joke wilde Wim wel helpen en zo kwam het dat drie jaar geleden een trio in de keuken stond voor wie het oliebollen bakken geen geheimen kende.

“Je moet het beslag zo’n drie kwartier laten rijzen, anders gaat het slierten. Met een ijsschep gaat het beslag de frituur pan in. “Lange Wim” klokt de tijd en na 4 minuten zijn de oliebollen gaar. Dan moeten ze uitlekken in de vergiet en verdeelt Joke ze over de schalen; poedersuiker erover en klaar is kees”, vertelde Wim. Joke voegt er aan toe: “Om 07.30 uur zijn we in het clubhuis. We verbruiken 5 liter olie, 12 pakken oliebollenmeel en 5 pakken poedersuiker. Om 11.45 uur staan de oliebollen op tafel; niet eerder want er zijn leden die om 10.00 al in het clubhuis zijn en die zouden dan al aan de oliebollen beginnen. We hebben er 300 gebakken en alles was schoon op.”

Joke en Wim (2x) hebben nu drie Nieuwjaarsrecepties achter de rug en hopen nog jaren door te gaan. ‘We krijgen zoveel complimenten en dat is natuurlijk leuk. Marianne Distelbrink gaf onze oliebollen geen 10, maar een 11. Met z’n drieën zijn we een geolied stel.”

Dankzij dit trio en de dames achter de bar werd het een reuze gezellige receptie, vooral toen aan de aanwezigen een acceptgirokaart werd uitgereikt, waarop stond afgedrukt dat de contributie niet was verhoogd. Ik hield nog een slag om de arm, want tijdens de jaarvergadering moet de begroting nog worden goedgekeurd. Iedereen ging tevreden naar huis, vooral degenen die een of meer prijzen in ontvangst hadden genomen dankzij hun sterke spel in het afgelopen seizoen.