Kerstsurprisetoernooi 2011

Door: Frans Snaar

Zondagochtend 18 december spoed ik mij op per auto naar het Boulodrôme aan de Gerard Dou-niet-zo-straat in de Lissese Poelpolder. Het weer is niet om over naar huis te schrijven en de voor de Kerst zo gewilde sneeuwlaag is in geen velden of wegen te bekennen. Vanochtend wordt het Kerstsurprise toernooi gespeeld, een voor mij, als betrekkelijke nieuweling, nog niet eerder meegemaakt toernooi. Benieuwd hoe het deze dag zal vergaan ben ik gewapend met een beeldapparaat al vroeg aanwezig om enige registraties te schieten.

Een ieder die arriveert loopt als eerste naar de tafel voor de kerstboom en deponeert daar een pakje, klein of groot, prachtig versierd of simpel verpakt, aan de buitenkant of op de groeiende hoop in het midden. Daarna naar de wedstrijdtafel om een speelkaart op te halen.

Tijdens de gebruikelijke opening meldt toernooidirecteur Dick dat drie partijen van maximaal 45 minuten worden gespeeld. De op andere toernooien zo gebruikelijke genummerde plankjes loten de doubletten bijeen en spelen maar. Toernooi technisch dus geen nieuws onder de zon. Met 54 deelnemers en deelneemsters is het eigenlijk niet zo heel druk op deze vroege zondagmorgen. Het blijft ’s morgens lang donker en dan is het bed toch wellicht wel heel lekker……

Na elke ronde een versnapering, genomen in een gezellige sfeer, druk napratend over de spannende pot, vreemde capriolen van de boules, prachtige voltreffers van de pointeurs of enorme blunders van de tegenpartij. Er wordt vooral gelachen, zeker na de tweede en derde ronde. Aan het einde van ronde drie komt er toch enige spanning over de mensen in de zaal, niet zozeer over de vraag wie de winnaars zijn, meer omdat men benieuwd is naar wie “mijn” surprise zal pakken en hoe haar/zijn reactie zal zijn.

Coby van der Wiel mag als winnares van het toernooi het spits afbijten, gevolgd door Roos van der Ham en Marianne Distelbrink. Ik ga er vanuit dat de dames het geheel en al op eigen kracht hebben gedaan en de mannelijke hoffelijkheid niet hebben hoeven aanspreken, chapeau dames!!!

In rap tempo volgen alle andere deelnemers, totdat aan het einde een ieder een surprise heeft mogen ophalen. De reacties peilend mag ik concluderen dat verreweg de meeste als heel verrassend zijn ervaren, soms zelfs zo dat een wenkbrauw verbouwereerd wordt opgetrokken.

Jan en Henny Bon verzorgen ons van het nodige vocht en kleine hapjes, het toernooi is vergeten, het gaat alleen maar over de surprises. “Wat heb jij gekregen?” “Oh wat leuk zeg. Daar heb ik ook nog even aan gedacht.” En vele van dit soort opmerkingen worden gebezigd. Het Kerstsurpise toernooi is bij mij overgekomen als een “pakjes-uitpak-ochtend” met als randversiering een paar rondjes boulen, waarbij de spanning vooral bij het pakken van de surprises oploopt en het boulen eigenlijk gewoon een gezellige aangelegenheid is.

Uislag: