Ontmoetingstoernooi van 24 juni 2011

Door: Leo van Berkel

Op het einde van iedere maand hebben wij altijd een ontmoetingstoernooi. In de maanden juni en juli spelen wij ook zulke toernooien maar dan met andere namen: namelijk 1^e en 2^e Midzomeravond of Quatorze Juillet, maar het komt op hetzelfde neer. Zo moet er dus ongeveer 14 á 15 keer een verslagje voor ons clubblad geschreven worden over een toernooi dat steeds op eenzelfde manier begint, voortkabbelt en ook hetzelfde eindigt. U weet nu dus al wat u in het vervolg van dit verhaal ongeveer te lezen krijgt. Het gaat over de mensen achter de bar, de mensen achter de wedstrijdtafel, over de prijzentafel en wie er deze avond bij de eerste drie geëindigd zijn. Ook het weer is een geliefd onderwerp in deze verslagen.  

Eigenlijk kan ik van te voren al zeggen wie er ongeveer mee gaan doen, ruw geschat zo’n 50 à 60 mensen, soms iets minder, soms iets meer, meestal zijn het dezelfde mensen.  En een enkele keer zien wij iemand rond lopen die waarschijnlijk verdwaald is, want die is nooit aanwezig. Deze keer was het Wim van Noort, die ik in geen maanden gezien had, hij blijkt echter ziek te zijn geweest. Ja, daar kan je niets aan doen. Ik vond hem er iets magerder uit zien, dat kan door zijn ziekte gekomen zijn of kwam het door zijn baard die naar mijn menig veel langer en voller was. Toevallig trof ik hem in de eerste partij als mijn medespeler, die na zo’n lange afwezigheid even zijn ritme moest terugvinden. Het kauwen op zijn sigaar was hij nog niet verleerd. Het was een leuk begin voor Wim en natuurlijk ook voor mij, wij sloten de partij af met 13-1. Voor de tegenstanders niet zo leuk.  

Hoe zou het de 2^e partij gaan. Ik speelde met Aly van Stein, mijn tegenstandster van de 1^e partij  tegen Yvonne Heus en Ria Borghols. onze start was minder gelukkig, het was al snel 0-6 voor ons, maar in de volgende mène scoorden wij ineens 5 punten. Daarna ging de partij ongeveer gelijk op en was het puntje voor puntje en daardoor liep de partij in tijd wat uit. Langs de kant kwamen er een aantal mensen kijken, hetgeen voor mij een stimulans was om alles op alles te zetten. Ook Ron liet zich niet onbetuigd en op allerlei manieren spoorde hij zijn vrouw aan: kom op meisje, je kan het, leg hem er bij. Maar het werd zelfs 12-10 voor ons en vlak voordat de partij wegens tijd afgesloten moest worden gooide Ria nog een boule op punt, zodat wij met 12-11 de partij wonnen. Dick Weijers sloot de partij juist op tijd af, het had niet langer moeten duren.   

De laatste partij met Frans Snaar tegen Wim Hoogendoorn en Viktor Zonneveld verliep heel gunstig voor ons. Niet dat de tegenstanders slecht speelden, dat niet maar wij waren gewoon beter en ik wist nog een geweldige carreau te maken, waar Viktor nog uren over sprak. Het werd 13-2 en met drie gewonnen partijen en een saldo van 24 werd ik deze avond 2^e. Koos van Dijk veroverde met 3 punten meer de bovenste plaats. Via een verloting ging ik nog met een bos lelies van de firma Imanse naar huis. De zondag er na hoorde ik op een verjaardag als je de stamper uit de bloemen knipt dan geuren ze niet zo erg meer. Dat ga ik proberen, zo niet dan zet ik ze buiten.