|
Ontmoetingstoernooi van 24 juni 2011
Door: Leo van Berkel
Op het einde van iedere maand hebben wij altijd een
ontmoetingstoernooi. In de maanden juni en juli spelen wij ook zulke
toernooien maar dan met andere namen: namelijk 1e en 2e
Midzomeravond of Quatorze Juillet, maar het komt op hetzelfde neer. Zo
moet er dus ongeveer 14 á 15 keer een verslagje voor ons clubblad
geschreven worden over een toernooi dat steeds op eenzelfde manier
begint, voortkabbelt en ook hetzelfde eindigt. U weet nu dus al wat u in
het vervolg van dit verhaal ongeveer te lezen krijgt. Het gaat over de
mensen achter de bar, de mensen achter de wedstrijdtafel, over de
prijzentafel en wie er deze avond bij de eerste drie geëindigd zijn. Ook
het weer is een geliefd onderwerp in deze verslagen.
Eigenlijk kan ik van te voren al zeggen wie er ongeveer mee gaan
doen, ruw geschat zo’n 50 à 60 mensen, soms iets minder, soms iets meer,
meestal zijn het dezelfde mensen. En een enkele keer zien wij iemand
rond lopen die waarschijnlijk verdwaald is, want die is nooit aanwezig.
Deze keer was het Wim van Noort, die ik in geen maanden gezien had, hij
blijkt echter ziek te zijn geweest. Ja, daar kan je niets aan doen. Ik
vond hem er iets magerder uit zien, dat kan door zijn ziekte gekomen
zijn of kwam het door zijn baard die naar mijn menig veel langer en
voller was. Toevallig trof ik hem in de eerste partij als mijn
medespeler, die na zo’n lange afwezigheid even zijn ritme moest
terugvinden. Het kauwen op zijn sigaar was hij nog niet verleerd. Het
was een leuk begin voor Wim en natuurlijk ook voor mij, wij sloten de
partij af met 13-1. Voor de tegenstanders niet zo leuk.
Hoe zou het de 2e partij gaan. Ik speelde met Aly van
Stein, mijn tegenstandster van de 1e partij tegen Yvonne
Heus en Ria Borghols. onze start was minder gelukkig, het was al snel
0-6 voor ons, maar in de volgende mène scoorden wij ineens 5 punten.
Daarna ging de partij ongeveer gelijk op en was het puntje voor puntje
en daardoor liep de partij in tijd wat uit. Langs de kant kwamen er een
aantal mensen kijken, hetgeen voor mij een stimulans was om alles op
alles te zetten. Ook Ron liet zich niet onbetuigd en op allerlei
manieren spoorde hij zijn vrouw aan: kom op meisje, je kan het, leg hem
er bij. Maar het werd zelfs 12-10 voor ons en vlak voordat de partij
wegens tijd afgesloten moest worden gooide Ria nog een boule op punt,
zodat wij met 12-11 de partij wonnen. Dick Weijers sloot de partij juist
op tijd af, het had niet langer moeten duren.
De laatste partij met Frans Snaar tegen Wim Hoogendoorn en Viktor
Zonneveld verliep heel gunstig voor ons. Niet dat de tegenstanders
slecht speelden, dat niet maar wij waren gewoon beter en ik wist nog een
geweldige carreau te maken, waar Viktor nog uren over sprak. Het werd
13-2 en met drie gewonnen partijen en een saldo van 24 werd ik deze
avond 2e. Koos van Dijk veroverde met 3 punten meer de
bovenste plaats. Via een verloting ging ik nog met een bos lelies van de
firma Imanse naar huis. De zondag er na hoorde ik op een verjaardag als
je de stamper uit de bloemen knipt dan geuren ze niet zo erg meer. Dat
ga ik proberen, zo niet dan zet ik ze buiten.
|