Verslag van het ontmoetingstoernooi van 29 januari.

Door Wim Weijer

Eigenlijk hebben Ada en ik genoeg aan spelen op zondag, de doublette competitie en een enkele keer in de week. Nu gingen we voor het eerst eens naar een ontmoetingsavond. En wie werd gevraagd een stukje te schrijven? Juist, Wim. 

Om maar met de deur in huis te vallen, we vonden het erg gezellig en hebben dus besloten om vaker te gaan. Juist het spelen met steeds andere mensen is aantrekkelijk. Dan spreek je tussen de partijen door ook steeds andere mensen. Ik zal niet uitweiden over mijn prestaties, want die zijn niet om over naar huis te schrijven. Drie verloren partijen en een negatief saldo van 17.  

De beste was Jan de Groot met een score van 3 gewonnen partijen en een saldo van min 29. Toch ging hij onder gejoel terug naar zijn plaats, want hij had zijn score verkeerd ingevuld. Het waren drie verloren partijen. Leo zal wel een foto van zijn briefje plaatsen. 

De echte winnaar was Cor van Velzen met drie gewonnen partijen en een positief saldo van  26. Er waren overigens slechts zes personen met drie gewonnen partijen. Zij gingen naar huis met een prachtige bos lelies, door Aad Imanse beschikbaar gesteld. De twee laatste bossen werden verloot. 

Een compliment is wel op zijn plaats aan de barmedewerkers Margriet van Dijk en Cees Vesseur. Het is altijd weer plezierig als leden zich voor de vereniging willen inzetten.  

Jammer is het dan ook als Peter Bisschops, die samen met Bep van Leeuwen de leiding had van deze avond, moet constateren dat er leden zijn die zich wel hadden aangemeld maar niet kwamen opdagen. Dat zonder zich af te melden. De leiding moet dan ineens een andere indeling maken. Het is toch een kleine moeite een telefoontje te plegen lijkt me. 

Na nog gezellig een poosje gepraat en geborreld te hebben ging iedereen ondanks het winterse weer met een voorjaarsgevoel naar huis, want iedereen kreeg een bakje met narcissen mee.