Lid van de Nederlandse Jeu des boules bond

.

Frans Dames

De 10e speelronde bracht Lbf-2 naar Delft, voor de ontmoeting met Midi-3. Kort en bondig, het werd geen succes. Het is een seizoen van vallen en opstaan. In deze speelronde zijn we weer diep gevallen.

.

Waar moet je beginnen als je met een 7-1 nederlaag naar huis gestuurd wordt? Ik begin nu een keer bij het einde. Hoe is het mogelijk dat het team een zucht van verlichting slaakt, als alleen de laatste partij gewonnen wordt? Een zucht van verlichting omdat de vernedering van een 0-8 nederlaag ons bespaard is gebleven. Was het een gebrek aan vertrouwen? Nee, want de voorbereiding gaf best wel een gevoel, dat er misschien iets te halen viel. Mede op advies van interim-coach Michael Voorn was tijdens de NPC-training van donderdag geoefend op de gladde banen. Maar glad in Lisse is anders glad in Delft.

.

Achteraf liet de captain van Midi-3 weten dat er bij hen toch met de nodige spanning uitgekeken was naar deze ontmoeting, mede gezien de stand in de poule. Daarom had men ook gekozen voor het (in zijn ogen) moeilijkste vak van de hal. Ik noem het vak voor het gemak maar Berg en Dal. Vanuit de kantine gezien was het van links naar rechts bergop en van rechts naar links bergaf. En dan onderweg ook nog eens wat niveauverschillen. Hoe glad is glad….?

.

In de eerste ronde werd al duidelijk dat het geen appeltje/eitje werd. Leo Tijssen en Frans van der Kraan verloren hun partij met 9 – 13. Na een achterstand van 4 – 11 wisten ze nog terug in de wedstrijd te komen tot 9 – 11. Daarna was het over. Wim Hartman en Frans Dames gingen eveneens met verlies van de baan. Eindstand 6 – 13. Bij een 1-1 tussenstand kregen ze er 5 om de oren en dat was te veel van het goede. Ineke Verbeek en Peter Koome hebben het langst uitzicht gehad op een overwinning. Een 8 – 5 voorsprong was hoopvol maar uiteindelijk niet genoeg. Met 8 – 13 gingen ook zij de pauze in. Met een tussenstand van 0 – 3 was er overigens nog genoeg te winnen. Maar we waren ons ondertussen wel bewust van de moeilijkheidsfactor van de banen. Je zag dat het thuisvoordeel ons grote nadeel was.

.

De tweede ronde verliep al even desastreus. Frans van der Kraan, Ineke en Leo werden in 8 mêne’s getrakteerd op een duidelijke 2 – 13 nederlaag. Wim, Frans Dames en Peter deden er iets langer over. Na 12 mêne’s was de stand 7 – 13, na een maximale achterstand van 2 – 9.  Bij 5 – 12 en 7 – 12 lukte het om tweemaal de but uit te schieten, maar dat betekende helaas nog geen omslag in de wedstrijd. Met een tussenstand van 0 – 5 was het duidelijk dat er vandaag in Delft niets te halen viel.

.

Interim-coach Michael benadrukte om, nu de punten in Delft bleven, gewoon vrijuit te gaan spelen en geen druk meer te voelen. Dat advies heeft een klein beetje geholpen, maar niet bij elk team. Wim en Frans Dames keken in hun partij na 4 mêne’s tegen een 0 – 11 achterstand aan. Het werd gelukkig iets dragelijker met een tussenstand van 6 – 11 na 6 mêne’s. Heel even het gevoel gehad grip op de baan te hebben. Maar dat was toch te laat. De volgende mêne werd het 6 – 13. Frans van der Kraan en Leo gingen met hetzelfde resultaat van de baan, 6 – 13. Deze partij duurde wel iets langer, maar ook hier geen uitzicht op een overwinning. Maar hoe mooi kan een dag eindigen. Het lukte Ineke en Peter om hun partij na 14 mêne’s met 13 – 8 te winnen. Ineke liet zien dat zij uiteindelijk toch grip kreeg op de ondergrond en in combinatie met enkele rake schoten van Peter werd het enige punt van die dag met gejuich binnen gehaald.

.

Maar het is duidelijk geworden dat onze technische vaardigheden voor deze ondergrond niet toereikend zijn. Het lukte niet om de oplopende of aflopende ondergrond goed te gebruiken. Soms dacht je op punt te komen, maar zag je de boule er voorbij hobbelen. Soms zag je de boule er voorbij hobbelen, maar toch weer terug lopen naar de but. We moesten er soms zelfs om lachen dat het zo liep.

.

Het moge duidelijk zijn dat met de resultaten van dit seizoen een vergelijking met het vorige seizoen niet realistisch is. Eerlijk gezegd zijn we gewoon een stabiele middenmoter, niet meer en niet minder. Dat niveau moeten we zien vast te houden. Zaterdag 23 februari 2019 hebben we in een thuiswedstrijd tegen JBC Zoetermeer-2 de kans om weer eens punten te pakken.