Lid van de Nederlandse Jeu des boules bond

.

Frans Dames

Eindelijk zijn we er weer eens in geslaagd de volle winst te behalen in deze competitie. We wisten vooraf dat we moesten winnen om niet verder weg te zakken in deze poule. Tegen Zoetermeer-2 was dat met een 5-3 winst uiteindelijk gelukt. Maar om nu te zeggen dat het sprankelend was, nee, dat was het zeker niet. Het is een lastige tegenstander, die niet makkelijk is te verslaan. Van de uitwedstrijd wisten we ons te herinneren dat er vijf partijen waren die ternauwernood verloren of gewonnen werden. We waren dus gewaarschuwd. En het bewijs werd geleverd. Ook nu waren er vijf partijen die dezelfde kwalificatie kregen. Maar uiteindelijk tellen de punten. Die bleven in Lisse. Zou dat dan toch het thuisvoordeel zijn?

De 1e ronde doubletten werd met 2-1 gewonnen.
Ineke Verbeek en Peter Koome wonnen hun partij met duidelijke cijfers, 13-2. Niets op af te dingen. Wim Hartman en Kees van Ruiten hadden een valse start met een 0-5 achterstand na 2 mênes. Daarna kregen ze langzaam grip op het spel en met steeds weer regelmatige scores pakten ze de partij met 13-12. Frans van der Kraan en Hans van der Geest speelden een partij met, zoals ze dat noemen, twee gezichten. Na negen mênes kenden ze een voorsprong van 12-4. Maar dat bleek toch niet genoeg te zijn. Drie mênes verder was de tussenstand 12-12. In de laatste mêne schoot Hans vol overtuiging een boule weg, helaas de verkeerde. Met zijn laatste boule kwam hij echter toch nog op punt. Maar daar wist de tegenstander wel raad mee. Maar met nog vijf partijen te gaan was er het vertrouwen dat er wat te halen viel.

De 2e ronde tripletten werd met 2-0 gewonnen, dus dat gaf een tussenstand van 4-1, toch wel iets rustgevender. Frans van der Kraan, Hans en Peter speelden een net niet/net wel partij. Uiteindelijke winst 13-12. De partij van Wim, Frans Dames en Kees was een heen en weer partij. Achterstand 1-3, voorsprong 6-4, achterstand 6-8, maar aan de finish worden de prijzen verdeeld. En dat was winst met 13-8 voor Lbf. Je wil het niet, maar dan dringt toch de gedachte op dat je minimaal een gelijkspel in de pocket hebt.

In de 3e ronde doubletten werd gelukkig dat ene broodnodige puntje gehaald om de dagoverwinning veilig te stellen. Ineke en Peter kenden nog dezelfde overtuiging als in de eerste ronde. Winst met 13-2 en dat gaf lucht bij de andere partijen. Wim en Frans Dames speelden weer zo’n partij waarvan je achteraf zegt, hoe heb je dit verloren. Een voorsprong van 9-4 zou rustgevend moeten zijn, maar nee, dat was het niet. Het lukte niet om de partij in winst om te zetten. Het werd 10-13. Frans van der Kraan en Kees kenden ook zo’n partij. Lang tegen een achterstand aan kijken, maar dan in de tiende mêne toch een voorsprong van 10-7 hebben. Ook dat was niet voldoende. Ook deze partij ging verloren in 10 – 13.

Het team heeft al eerder vastgesteld dat het afmaken van partijen vaak een probleem is. Daar kan nog heel veel aan verbeterd worden. Nooit te oud om te leren. Het is natuurlijk altijd zoeken naar een balans bij het samenstellen van de koppels. Soms kies je noodgedwongen voor een combinatie die nog niet veel samen gespeeld heeft. Zo’n combinatie is binnen Lbf-2 de
laatste weken Peter Koome en Ineke Verbeek. Vandaag waren hun behaalde resultaten duidelijk. Het is toch wel prettig om te weten dat afwijken van vaste patronen soms verrassende resultaten kan geven.

Laten we hopen dat we over 14 dagen (9 maart 2019) weer voor een verrassing kunnen zorgen door ook dan Folâtre 2 te verslaan. Dat zal nodig zijn om in de subtop mee te kunnen blijven draaien. Misschien kunnen we dan weer praten over het thuisvoordeel. Het is dan de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Daarna volgen nog twee uitwedstrijden tegen de nummers 1 en 2. Het is bewezen dat die teams een maatje te groot voor ons zijn. Elk behaald punt tegen die tegenstanders is een bonuspunt. Dus daar gaan we dan maar voor.