Terwijl onze koning probeerde met fierljeppen en ballengooien de harten van de Dokkumers te veroveren werd in Lisse het jaarlijkse Koningsdagtoernooi georganiseerd. Onder een heerlijk oranjezonnetje druppelden vanaf half een de eerste enthousiaste boulers binnen. Tot mijn spijt waren wij vergeten ons in het roodwitblauw of oranje te kleden, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de meeste spelers. Ik zag zelfs iemand in volledig oranje outfit. Maar de kroon spande Ina met haar lieftallige hoedje in het haar. Vanaf het begin zat de sfeer er goed in. Wachtend op het startschot werd aan onze tafel door twee jeugdige spelers de eerste biertjes naar binnen gewerkt. Ze hadden zich niet ingeschreven, maar de wedstrijdorganisatie streek met de hand over het hart toen bleek dat ook mijn broer onaangekondigd met zijn partner verscheen. Om klokslag één uur startte Ron het toernooi op zijn bekende wijze. Er zou één uur per partij worden gespeeld en als men langer doorging, zou Ron (en dat klonk zeer dreigend) er zelf een eind aan maken. Al snel was iedereen enthousiast begonnen. De teams werden in twee groepen verdeeld. In de A-poule speelden de wedstrijdspelers en in de B-poule waren veelal actieve leden van LBF met hun partners, vrienden of familieleden ingedeeld. Het bleef gedurende de gehele middag prachtig weer, al bracht tegen het eind de wind wel wat verkoeling. Tussen de partijen door bleek maar weer hoe geweldig de organisatie alles tot in de puntjes had verzorgd. Er gingen hapjes rond en zelfs de oranjebitter ontbrak niet. Rond half vijf waren de laatste partijen afgelopen en ging de wedstrijdleiding aan de slag om de stand op te maken. Na een eerste gewonnen partij, ging het met ons snel bergafwaarts. We verloren de tweede van onze neef (natuurlijk door botte pech) en ook de laatste tegen Peter Dijkman en zijn vrouw dolven wij het onderspit. Het ging uiteindelijk om de eer, want tot en met het laatst geëindigde team was er prijs. Complimenten Leo voor al je inspanningen om weer een uitgebreide prijzentafel te hebben gecreëerd. Alles bij elkaar feestelijk gezicht. Al snel kwam de uitslag: Carl en Michael waren met grote plusscore in de A de besten. En in de B mochten Joke en een glunderende Frans Dames zich winnaar noemen. Met een traytje Radler 0% en een pot met prachtige Hyacinten keerden wij, met dank aan de organiserende Ron en Ruud, rond half zes huiswaarts.
