Eeuwige Roem toernooi juni
Er heerste een ietwat gespannen sfeer op het sportpark. Het betrof de vraag of we het vanmiddag droog zouden houden of dat het zou gaan regenen, zoals de voorspellingen ons deden geloven. Wel, die paar druppels vielen rond half zes, lang nadat wij het Eeuwige Roem toernooi hadden afgesloten.
Met vaste invalkracht Frans erbij kwam André uit op 40 personen, 10 partijen dus en dat is een prima aantal. Het openingswoordje werd al wat korter dan vorige keren: “ach, jullie weten hoe het werkt zo ondertussen”. En dus werden de kaartjes uitgedeeld, verplaatste eenieder zich naar het speelveld en in no-time rolden de eerste boules naar het but. De “oh’s” en “ah’s” waren weer niet van de lucht. Van bewondering of frustratie, dat laat ik in het midden.
Het was bewolkt, maar als het zonnetje zich ook maar een tel liet zien werd het stevig warm. En zonder die zon ging het ook prima om zonder jas te spelen. Lekker weer, gezellig, sfeertje prima, alles was aanwezig voor een leuke middag. En die hadden we ook, zoals gewoonlijk mag ik wel zeggen.
Tussen de ronden door verzorgden Marianne, Lucia en Harry de inwendige mens met een drankje en een hapje. Op het terras werd ervan genoten, bovendien was het gekrakeel niet van de lucht. En bij een passerend vliegtuig gingen de decibellen nog een octaaf hoger.
Zoals altijd zijn er spelers die “hun” middag hebben, terwijl anderen kunnen doen wat ze willen maar dat het niet wil lukken. Vanmiddag had Marinus alle mee, drie geweldige maten, zelf scherp spelend en meteen druk op de tegenstanders geven. Tja, en dan is het kwaad kersen eten met Marinus. Hij mocht zich dan ook winnaar van deze editie noemen en z’n krabbel op het bord van de eeuwige roem zetten. Proficiat.
Rond half zes was de rust weergekeerd op het sportpark, het hek werd gesloten, einde van een heerlijke middag. Houden we zo!
De uitslag
|