Harddraverij toernooi

Eén van de vele, vele activiteiten die de Harddraverijvereniging Lisse e.o. organiseert is het Jeu de Boules toernooi. Al vele jaren een succesnummer, we zien ook steeds dezelfde groepen of individuen op de deelnemerslijst prijken. Dit jaar maar liefst 86 koppels aan de start van de jaarlijkse “krachtmeting” op de velden van Les boules fleuries (Lbf).
De vrijwilligers van Lbf hadden hun beste beentje voorgezet en alles op en rond de arena in gereedheid gebracht om het er feestelijk en gezellig uit te laten zien. En niet alleen dat, op de dag zelf was het hard werken geblazen, het aantal broodjes en drankjes was niet te versmaden.
De dag startte nogal bewolkt, een beetje dreigend zelfs. Maar, waar in het zuiden des lands de regen omlaag gutste werd het in Lisse steeds lekkerder. Weliswaar een straffe westenwind, het zonnetje dat zich steeds vaker liet zien gaf vooral de middag glans. En dat spatte ook af van de gezichten van de deelnemers en menig toeschouwer. Uiteraard werd gestreden om de overwinning, maar wel zo dat er respect was voor de verrichtingen van de opponent. De aanmoedigingen waren niet van de lucht, de oh’s en ah’s evenmin.
Om half tien had vrijwel niemand zich nog gemeld aan de wedstrijdtafel, maar om tien uur stond iedereen paraat om de degens te kruisen. Na de openingswoorden van toernooileider Ron mochten we aan de slag. In vier poules waren de deelnemers ingedeeld. Per poule werden de formulieren uitgereikt en werd het startsein gegeven. En daar vlogen de boules over het veld, op weg naar het butje. Doorgaans even wennen, maar allengs ging het steeds beter. En zo brachten we de dag door met vier spelletjes en tussen door genieten van de zon, de drank en het eten. Een verwendag dus.
Rond vier uur waren de telmeesters eruit en was de ranglijst opgemaakt. Robert en Ruud riepen de teams op hun prijs uit te gaan zoeken op de door Leo zo zorgvuldig samengestelde prijzentafel. Te beginnen met de poulewinnaars tot degenen die zich vandaag minder gelukkig in het spel herkenden.
Rond vijf uur waren de meeste gasten vertrokken en dronken de medewerkers nog een welverdiende borrel, als toast op een meer dan geslaagde dag.