Tridotet toernooi

 

Het was examenavond. Tenminste als je de klasjes van zes personen bezig hoorde op het terras.  De grote enveloppen met de ‘examenopgaven’ werden gretig opengescheurd. “met wat beginnen we?”, “tegen wie moeten we?”, “hoe werkt dit toernooi eigenlijk?”, “wie doet de administratie?”. André en Marianne, die uren aan het ontwerpen en maken van die administratie hadden gewerkt, keken er tevreden naar.

Met een onderbreking van een jaar kon het Tridotet toernooi weer van start gaan.  Zes ploegen van zes spelers, met de meest exotische namen van de Bollenstreek, gingen de onderlinge strijd aan. De weergoden waren zo vriendelijk om een heuse zomeravond in de lente voor te schotelen. Dus werd er onder een stralende zon begonnen met tripletten. Als objectieve waarneemster kan ik jullie vertellen dat er geconcentreerd gespeeld werd.  Jazeker, er werd ook gelachen, veel zelfs. Gebaald werd er ook. Maar overal spatte vooral het spelplezier ervan af. André hield zoals gebruikelijk de tijd goed in de gaten. De 45 minuten per spel waren voor veel ploegen te kort. Een laatste mène moest de uitslag vastleggen.

Barman Cees van de Haar zorgde voor het welkome natje, o.a. Ruud hielp mee met het droogje. De pauzegesprekken kregen een boule-technisch tintje: “ik had beter niet kunnen schieten, nu lag alles open”, “jeetje, hij schoot ook alles weg”, “was het nou verstandig dat ik bijlegde?’

Na het doubletten werd afgesloten met de tête-à-tête ronde. Dat oog-in-oog spel is voor velen toch de meest intimiderende variant van petanque. Geen ploeggenoot die jouw slechte bal kan compenseren, niemand die je kan adviseren over je volgende worp. En toen was het klaar. O nee, toch niet: Regisseur André meldde dat de “Laatbloeiers” en “De line dancers” ex aequo eerste waren geworden.

Er volgde een barrage op het scherpst van de snede, door de zuiver geplaatste laatste ballen van Bernadette wonnen “De line dancers” voor de eerste keer in de geschiedenis van het Tridotet toernooi. Bernadette, Carl, Joke, Peter, Marinus en Gerrit: Proficiat!

Het zomerweer was perfect voor een lange en gezellige nazit. Dat de befaamde bittenballen van Freek door Ruud werden rondgedeeld was een zeer gewaardeerde verrassing. De Fleurige Spelers wisten wel dat ze als laatste eindigden maar waren ‘teleurgesteld’ dat ze geen poedelprijs kregen uitgereikt. “Jammer dat er maar weinig recreatieve spelers meededen, daar moesten we wat aan gaan doen”, zei iemand. En tenslotte moest ik van Ellen Lutke Schipholt melden dat haar eerste bal echt heel goed was. Ik weet niet na hoeveel innamen dit verzoek mij bereikte 😁😁😁.

Wat ik wel weet: Iedere deelnemer is vanavond geslaagd. En zeker ook het toernooi, wel is een ‘herexamen’ noodzakelijk. Hopelijk zullen André en Marianne daarvoor zorgen. Dank aan ieder die eraan meegewerkt heeft!